Από πρωτογεωμετρικούς τάφους της Σκύρου προέρχονται χρυσά δισκάρια με έκτυπη διακόσμηση και οπές για ανάρτηση σε ένδυμα, καθώς και τμήμα περιδέραιου με τετράσπειρες και κυλινδρικές ψήφους. Οι ξύλινες ή οστέινες μήτρες που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των δισκαρίων είχαν χαραχθεί με διαβήτη, ενώ τα τετράσπειρα περίαπτα είναι κατασκευασμένα από λεπτό σύρμα. Πανομοιότυπα κοσμήματα έχουν βρεθεί σε πρωτογεωμετρικούς τάφους στο Λευκαντί της Εύβοιας. Οι συγκεκριμένοι τύποι κοσμημάτων, ωστόσο, είναι γνωστοί από τη Μυκηναϊκή εποχή και απαντούν ήδη από τον 16ο αι. π.Χ. στους ταφικούς κύκλους των Μυκηνών. Προς το παρόν δεν είναι σαφές εάν οι μυκηναϊκές παραδόσεις κοσμηματοτεχνίας διατηρήθηκαν σε κάποιες περιοχές χωρίς διακοπή μετά την κατάρρευση των μυκηναϊκών ανακτόρων (12ος αι. π.Χ.). Η Σκύρος είχε έντονο μυκηναϊκό παρελθόν, η δε Εύβοια φαίνεται ότι ανέκαμψε συντομότερα από οποιαδήποτε άλλη περιοχή από τις καταστροφικές συνέπειες των αναταραχών στα τέλη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Δεν αποκλείεται, ωστόσο, τεχνικές που είχαν ξεχαστεί επί μακρόν να ανακαλύφθηκαν εκ νέου στα τέλη του 10ου αι. π.Χ., όταν οι Ευβοείς άρχισαν να αναπτύσσουν και πάλι εμπορικές επαφές με τα παραδοσιακά κέντρα χρυσοχοΐας της Εγγύς Ανατολής.