Αττικό αγγείο σε σχήμα γυναικείας κεφαλής με τριφυλλόσχημο στόμιο. Στα χείλη του προσώπου διαγράφεται το αρχαϊκό μειδίαμα. Ανθρώπινες κεφαλές σε αγγεία είναι γνωστές ήδη από την ύστερη Γεωμετρική περίοδο στην Ανατολή και τη Ρόδο και από τα μέσα του 7ου αι. π.Χ. στην Κρήτη. Στην Αθήνα, τα «πλαστικά» αγγεία σε σχήμα ανθρώπινης κεφαλής πρωτοεμφανίζονται γύρω στο 545 π.Χ. και η παραγωγή τους συνεχίζεται έως και τον 4ο αι. π.Χ. Οι κεφαλές –συνήθως απλές και σπανιότερα αμφιπρόσωπες– αποδίδουν κυρίως γυναίκες, αλλά και μυθολογικές μορφές (Διόνυσο, Σατύρους, Ηρακλή) ή Αφρικανούς. Ορισμένα εργαστήρια χρησιμοποιούσαν μήτρες για την κατασκευή των κεφαλών, πάνω στις οποίες προσάρμοζαν το λαιμό, τη λαβή και το στόμιο που είχαν δουλευτεί χωριστά. Η χρήση των πλαστικών αγγείων συνδέεται με το σχήμα του στομίου τους: όσα διέθεταν αρυβαλλόσχημο στόμιο περιείχαν αρωματικά έλαια, τα κανθαρόσχημα ήταν αγγεία πόσεως, ενώ όσα είχαν τριφυλλόσχημο στόμιο –όπως το συγκεκριμένο– χρησίμευαν για τη μετάγγιση νερού ή κρασιού εν είδει οινοχόης. Διάφορες απόψεις έχουν διατυπωθεί σχετικά με τη σημασία τους: κάποιοι θεωρούν ότι μιμούνται προσωπεία ηθοποιών και τα συνδέουν με την άνθιση του θεάτρου κατά την ύστερη Αρχαϊκή περίοδο, ενώ άλλοι τούς αποδίδουν θρησκευτική, λατρευτική ή ταφική χρήση.