Σε περίοπτη θέση έκτισαν οι πιστοί τον πρώτο ναό του Απόλλωνα, από κλαδιά δάφνης. Τον διαδέχτηκε ένας άλλος από κερί μελισσών και φτερά κι ένας τρίτος από χαλκό, ενώ αρχαίοι μύθοι λένε πως ο τέταρτος ήταν δημιούργημα των αρχιτεκτόνων Τροφώνιου και Αγαμήδη, με την καθοδήγηση του ίδιου του θεού. Πυρκαγιές και σεισμοί κατέστρεψαν πάλι και πάλι την έδρα του μαντείου του Απόλλωνα, όπου συλλατρευόταν με τον αδερφό του Διόνυσο. Και κάθε φορά πανελλήνιος έρανος οδηγούσε ξανά στην ανέγερσή του. Δωρικός, περίπτερος, με γλυπτό διάκοσμο αντάξιο της οικουμενικής του αίγλης και ακτινοβολίας, ο ναός στέγαζε τα αγάλματα και τα αφιερώματα προς τιμήν του θεού, όπως και τα αρχεία των Πυθιονικών (χρησμογραφείο), ενώ στο άδυτό του λάμβανε χώρα η χρησμοδοσία από την Πυθία.