Εκεί όπου συναντώνται Ηπειρώτες με Κομοτηναίους τεχνίτες, ζητώντας να δαμάσουν την αρχιτεκτονική μιας αστικής οικίας, ο χρόνος στέκεται ακίνητος. Έπιπλα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, βιβλία, φωτογραφίες και υφάσματα ταξιδεύουν τον επισκέπτη στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα, προσφέροντας μία ανεκτίμητη εικόνα της αλλοτινής Κομοτηνής.