Το πιο πολύτιμο προϊόν του Αστακού τον 19ο αιώνα ήταν η ξυλεία από τα δάση βελανιδιάς της περιοχής. Σε μία εποχή όπου τα ιστιοφόρα ήταν η βάση της παγκόσμιας κυριαρχίας, η εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων ξυλείας βελανιδιάς ήταν μία μόνιμη πηγή άγχους για τους Άγγλους και τους Γάλλους. Ειδικά οι Γάλλοι πίστευαν ότι η χώρα τους θα καταστρεφόταν λόγω έλλειψης καλών δασών, αλλά σύντομα ανακάλυψαν ότι η δρυς της Ακαρνανίας ήταν τρεις φορές πιο ανθεκτική από την ξυλεία που προμήθευαν τα γαλλικά δάση. Ξεκίνησαν να αγοράζουν μεγάλες ποσότητες, ειδικά στα χρόνια των Ναπολεόντειων Πολέμων, όταν όμως κατέλαβαν τα Επτάνησα βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με την οργή του Αλή Πασά των Ιωαννίνων.