Οι Ρωμαίοι αγαπούσαν το νερό, το ήθελαν γύρω τους σε κρήνες, συντριβάνια, τεχνητά ρυάκια, πισίνες διακοσμητικές, δημόσιες και ιδιωτικές, και σε Νυμφαία. Νυμφαίο αρχικά σήμαινε ο ιερός χώρος όπου λατρεύονται οι Νύμφες. Αργότερα το όνομα δόθηκε σε κτίσματα που σχετίζονταν με το νερό. Στα πολυσύχναστα σημεία μιας ρωμαϊκής πόλης έβλεπε κανείς συνήθως πολυτελή, καλαίσθητα Νυμφαία. Το νερό που ρέει άφθονο μεταφέρει εικόνες απ’ τη φύση στο αστικό τοπίο. Κοντά στη δυτική πύλη της Νικόπολης μπορεί και σήμερα να δει κανείς ό,τι απέμεινε από δύο Νυμφαία. Οι δύο όμοιες, περίτεχνες διώροφες δημόσιες κρήνες, δεξιά και αριστερά από την κεντρική και πολυσύχναστη πύλη decumanus maximus, υποδέχονταν άλλοτε το νερό του υδραγωγείου, για να το διανείμουν έπειτα σε δημόσια κτίρια, κρήνες, λουτρά και ιδιωτικές κατοικίες.